Storythai

เป็นเวลา 2 ปี ที่ได้รุ้จักตัวเอง..

(แม้ตอนนี้จะอายุ 15 ก็เหอะ 555+)

แต่ว่า..มารู้ว่าตัวเองชอบอะไร

รักอะไร..ต้องการอะไร..ในช่วง ประมาณ 2 ปีที่ผ่านมา จนถึงปัจจุบัน

บางคน จนป่านนี้ยังไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร

เหมือนกับใช้ชีวิตอยู่ไปวันๆ

ตามกรอบ ที่ใครๆกำหนดเอาไว้

...

ตอนนี้ฉันได้เรียนรู้แล้วว่า "ชีวิตมันเป็นของเรา" [ Bodyslam ]

ชีวิตคนเราไม่ได้แน่นอน..

"จะมีสักกี่คนที่รู้วันตาย" [ Big Ass ]

ถ้าเรามัวแต่ทำตามที่ใครๆบอก..

ทั้งที่มีความฝันอยู่นั้น

แล้วเกิดพรุ่งนี้เราตายล่ะ ??

คง "เสียดาย" น่าดู

รู้งี้น่าจะ "ใช้ชีวิต" อย่างที่ใจฝัน..

วันนั้นฉันมานั่งคิดว่า.. คนที่ฆ่าตัวตาย

เค้าได้ทำตามฝันเค้าแล้วหรือยัง?

มีความรู้สึกว่า.. น่าเสียดายชีวิตแทนเค้า

เค้าน่าจะทำชีวิตให้มีความสุข..

แต่พอลองมองในมุมกลับกัน

ที่เค้าฆ่าตัวตาย.. เพราโดนตามหนี้อะไรอย่างนี้หรือเปล่า??

ถึงอยุ่ไป..ก็โดนยิงตาย

อะไรประมาณนี้

ชีวิตมันมีหลายแง่ หลายมุม

จะมาคิดแบบ มองโลกในแง่ดีมากเกินไปก็ไม่ได้

แต่ถ้ามองโลกในแค่ร้าย.. ชีวิตคงไม่มีความสุขได้เลย..

เกริ่นนำ..จบ

5555 5

เอาล่ะ มาเริ่มเรื่องดีกว่า

2 ปี หรือเกือบ 2 ปี หรือ 2 ปีกว่าๆที่ผ่านมา

ได้รู้จักกับตัวเองมากขึ้น

ได้รู้จักกับ ความฝัน ของตัวเองมากขึ้น

ขอบคุณดนตรี.. ที่ทำให้ชีวิตไปต่อ..

( อัพไม่ออกแล้ว .. อัพไม่เป็น 555+)

เอิ่มมม... เนื้อเรื่อง จบแค่นี้..

55555+

แหม~ เกริ่นนำมันย๊าวว ยาว กว่าเนื้อหาอีกแฮะ

เอาล่ะ!! ไปแล้วค๊าบบบบ!!!

ใช้ชีวิตให้สนุกนะ

Thanks Bodyslam

I♥Bodyslam