Save My Life,,*
เป็นเวลา 2 ปี ที่ได้รุ้จักตัวเอง..
(แม้ตอนนี้จะอายุ 15 ก็เหอะ 555+)
แต่ว่า..มารู้ว่าตัวเองชอบอะไร
รักอะไร..ต้องการอะไร..ในช่วง ประมาณ 2 ปีที่ผ่านมา จนถึงปัจจุบัน
บางคน จนป่านนี้ยังไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร
เหมือนกับใช้ชีวิตอยู่ไปวันๆ
ตามกรอบ ที่ใครๆกำหนดเอาไว้
...

ตอนนี้ฉันได้เรียนรู้แล้วว่า "ชีวิตมันเป็นของเรา" [ Bodyslam ]
ชีวิตคนเราไม่ได้แน่นอน..
"จะมีสักกี่คนที่รู้วันตาย" [ Big Ass ]
ถ้าเรามัวแต่ทำตามที่ใครๆบอก..
ทั้งที่มีความฝันอยู่นั้น
แล้วเกิดพรุ่งนี้เราตายล่ะ ??
คง "เสียดาย" น่าดู
รู้งี้น่าจะ "ใช้ชีวิต" อย่างที่ใจฝัน..
วันนั้นฉันมานั่งคิดว่า.. คนที่ฆ่าตัวตาย
เค้าได้ทำตามฝันเค้าแล้วหรือยัง?
มีความรู้สึกว่า.. น่าเสียดายชีวิตแทนเค้า
เค้าน่าจะทำชีวิตให้มีความสุข..
แต่พอลองมองในมุมกลับกัน
ที่เค้าฆ่าตัวตาย.. เพราโดนตามหนี้อะไรอย่างนี้หรือเปล่า??
ถึงอยุ่ไป..ก็โดนยิงตาย
อะไรประมาณนี้
ชีวิตมันมีหลายแง่ หลายมุม
จะมาคิดแบบ มองโลกในแง่ดีมากเกินไปก็ไม่ได้
แต่ถ้ามองโลกในแค่ร้าย.. ชีวิตคงไม่มีความสุขได้เลย..
เกริ่นนำ..จบ
5555 5
เอาล่ะ มาเริ่มเรื่องดีกว่า
2 ปี หรือเกือบ 2 ปี หรือ 2 ปีกว่าๆที่ผ่านมา
ได้รู้จักกับตัวเองมากขึ้น
ได้รู้จักกับ ความฝัน ของตัวเองมากขึ้น
ขอบคุณดนตรี.. ที่ทำให้ชีวิตไปต่อ..
( อัพไม่ออกแล้ว .. อัพไม่เป็น 555+)
เอิ่มมม... เนื้อเรื่อง จบแค่นี้..
55555+
แหม~ เกริ่นนำมันย๊าวว ยาว กว่าเนื้อหาอีกแฮะ
เอาล่ะ!! ไปแล้วค๊าบบบบ!!!

ใช้ชีวิตให้สนุกนะ
Thanks Bodyslam
I♥Bodyslam
















For YOU..jpg)

